Kariera

Klubowa

W Serie A zadebiutował 7 marca 1993 w drużynie SSC Napoli. Skuteczna gra w defensywie zaowocowała transferem do Parmy, gdzie spędził aż 7 sezonów i ugruntował swoją pozycję prawdziwej gwiazdy i jednego z najlepszych środkowych obrońców świata. W 2002 zmienił otoczenie i przeniósł się do Mediolanu, do drużyny Interu. Po rozegraniu 74 meczów w czarno-niebieskich barwach, przeniósł się do Juventusu Turyn. W 2006 roku, po spadku Juventusu Turyn do Serie B w związku z aferą korupcyjną przeszedł na zasadzie transferu łączonego razem z Emersonem do Realu Madryt. Jego nowym numerem na koszulce jest 5, którą zostawił kończący karierę Zinedine Zidane.

Reprezentacyjna

W reprezentacji Włoch środkowy obrońca zadebiutował w styczniu 1997 roku. Ma na swoim koncie udział w Mistrzostwach Świata (w 1998, 2002 i 2006 roku) oraz Mistrzostwach Europy (2000 i 2004). Jest wicemistrzem Europy z 2000 roku i mistrzem świata z 2006 roku. W kadrze ma silną pozycję w podstawowej jedenastce – świadczy o tym opaska kapitańska. Gra z numerem 5. Został uznany najlepszym obrońcą Mundialu w Niemczech.

Na porannym treningu w bazie Włochów przed Euro 2008 - Badenie, Fabio doznał kontuzji naderwania więzadeł stawu skokowego. Na mistrzostwach zastąpił go Alessandro Gamberini, a Cannavaro pozostał z zespołem na czas mistrzostw. Jednocześnie zapowiedział, że nie zamierza kończyć międzynarodowej kariery w tak negatywny sposób i wyraził chęć gry dla reprezentacji Włoch aż do Mistrzostw Świata 2010[2].