Francuski piłkarz, występujący na pozycji napastnika, reprezentant kraju, od sezonu 2007/2008 występuje w klubie z Premiership, Chelsea F.C.

Swoją piłkarską karierę Anelka zaczynał w 1986 roku w amatorskim klubie Trappes-ST Quentin FC. W 1993 przeniósł się szkółki INF Clairefontaine. W 1995 roku podpisał zawodowy kontrakt z drużyną występującą w Ligue 1, Paris Saint-Germain. Po dwóch latach gry w tym zespole, w lutym 1997 roku przeszedł do angielskiego Arsenalu za kwotę 500 tys. funtów. Jego przejście związane było z objęciem fotela menedżera drużyny z Highbury przez Arsène'a Wengera. Swój debiut w Premiership Anelka zaliczył w sezonie 1996/1997, jednak dopiero w następnych rozgrywkach zdołał przebić się do podstawowego składu (także z powodu kontuzji Iana Wrighta). W sezonie 1997/1998 wraz z Arsenalem zdobył podwójną koronę, mistrzostwo Anglii oraz Puchar Anglii, w finale którego, zdobył bramkę. W 1999 roku został uznany najlepszym młodym zawodnikiem Premiership przez PFA, jednak jego klub przegrał walkę o obronę tytułu i Ligę Mistrzów zakończył na fazie grupowej. Dodatkowo Anelka postawił żądanie wyższej pensji, niż oferował mu Arsenal. Plotki o tym, ze jego starsi bracia sterowali karierą Nicolasa spowodowały jego konflikty z działaczami klubu, którzy zmusili go do odejścia w niesławie. Do Anelki przylgnął pseudonim "Big Sulk" (Wielce Nadąsany). Ostatecznie latem 1999 został on sprzedany za 22,3 mln funtów do hiszpańskiego Realu Madryt. W Arsenalu rozegrał ogółem 90 ligowych meczów, w których zdobył 28 bramek.

Anelka spędził w Realu Madryt jedynie jeden sezon. Zdążył zdobyć jednak najważniejszy tytuł w Europie, zwyciężył w 2000 roku w Lidze Mistrzów, w której finale jego ekipa pokonała Valencię 3:0. Jednak forma Anelki nie była już taka, jak w Londynie. W 29 meczach zdobył on jedynie 4 gole, nie mógł też znaleźć wspólnego języka z kolegami z drużyny (z wyjątkiem Steve'a McManamana), a media wymogły na klubie[potrzebne źródło] sprzedaż Anelki, który latem 2000 roku opuścił Hiszpanię i rozpoczął drugi okres gry w Paris Saint-Germain.

Po jednym sezonie spędzonym w Ligue 1, Anelka powrócił do Anglii, gdzie podpisał roczny kontrakt z Liverpoolem. Tutaj jednak nie wywalczył sobie miejsca w pierwszym składzie i menedżer Gerard Houllier nie zdecydował się na przedłużenie kontraktu po zakończeniu sezonu 2001/2002, którym Anelka wywalczył z klubem Puchar Intertoto. Ostatecznie został sprzedany za 12 mln funtów do Manhcesteru City, co było rekordem transferowym klubu trenowanego przez Kevina Keegana.

W czasie gry Anelki w Manchesterze, jego klub nie osiągnął znaczących sukcesów, w sezonie 2002/2003 był dziewiąty, zaś rok później szesnasty. W kolejnym sezonie, 2004/2005 również zajmował miejsce w środku tabeli. Anelka zagrał wraz z drużyną w Pucharze UEFA, jednak w 2003 roku zostali oni wyeliminowani przez Dyskobolię Grodzisk Wielkopolski. Zimą 2005 roku pojawiły się spekulacje o transferze Anelki do większego klubu.

27 stycznia 2005 roku Anelka przeszedł do tureckiego Fenerbahçe SK. W Manchesterze piłkarz rozegrał 103 mecze i zdobył 46 bramek. Z zespołem ze Stambułu zdobył w 2005 roku mistrzostwo Turcji, i choć pojawiły się plotki o jego przejściu do Newcastle United pozostał w zespole i razem z nim grał w 2005 roku w rozgrywkach Ligi Mistrzów.

Latem 2006 Anelka przeszedł do Boltonu Wanderers. 25 sierpnia podpisał kontrakt, a suma transferu wyniosła 8 milionów funtów. Anelkę chciał również menedżer Portsmouth, Harry Redknapp, który oferował 8,9 miliona funtów. W Boltonie Anelka zadebiutował 9 września w wygranym 1:0 meczu z Watfordem. Natomiast swoje pierwsze gole zdobył 25 listopada, gdy Bolton pokonał Arsenal 3:1, a Nicolas był autorem goli na 2:0 i 3:1.

W 2008 roku Nicolas podpisał 4,5-letni kontrakt z Chelsea Londyn, gdzie trafił za 18,5 miliona euro, stając się najdroższym piłkarzem, jeśli chodzi o łączną kwotę wszystkich transferów - kluby, w których grał zapłaciły za niego prawie 87 mln funtów[potrzebne źródło]. Pierwszego gola zdobył w meczu Pucharu Anglii przeciwko Wigan Athletic (2:1). W sezonie 2007/08 dla Boltonu strzelił prawie o 10 bramek więcej niż dla Chelsea. W finale Ligi Mistrzów z Manchesterem United, w konkursie rzutów karnych Anelka nie pokonał Edwina Van der Sara, i tym samym trofeum to zgarnęły Czerwone Diabły. W obecnym sezonie Francuz prowadzi w klasyfikacji strzelców Premiership mając na koncie 14 goli w 17 kolejkach. 14 grudnia 2008 roku w zremisowanym 1:1 meczu z West Hamem United strzelił swoją setną bramkę w lidze angielskiej.

W reprezentacji Francji Anelka zadebiutował 21 kwietnia 1998 w meczu przeciwko Szwecji (0:0). Nie znalazł się w kadrze Mistrzostwa Świata 1998, jednak już na Mistrzostwach Europy 2000 był częścią drużyny, która sięgnęła po tytuł. Wraz z reprezentacją Anelka zdobył również Puchar Konfederacji w 2001 roku. Po słabym występie na Mistrzostwach Świata 2002, nieporozumieniach z trenerem Jacques'em Santinim oraz konwersji na islam Anelka zrezygnował z gry w drużynie narodowej. Powrócił do niej dopiero w 2005 roku, za kadencji Raymonda Domenecha. 12 listopada wystąpił w meczu przeciwko Kostaryce na wyspie Martynika. Dotychczas rozegrał w barwach narodowych 51 meczów i zdobył 11 goli.