Karierę sportową zaczynał w lokalnym klubie Os Pastilhas. Gdy miał 10 lat, już ćwiczył w lizbońskim Sportingu CP, jednej z najlepszych portugalskich drużyn. W młodości zdobył z narodową reprezentacją Mistrzostwo Europy U-16 (1989), a dwa lata później Mistrzostwo Świata U-20. W ostatnim roku gry w Sportingu przed Luisem stanął dylemat: Juventus czy Parma? Podpisał kontrakty z obydwoma klubami, za co został ukarany zakazem gry na Półwyspie Apenińskim. W końcu jako 22 – latek został kupiony do FC Barcelona, gdzie szybko został kapitanem drużyny.

W 2000 roku kupił go największy rywal „Dumy Katalonii” Real Madryt za 56 milionów dolarów, co uczyniło go wtedy najdroższym zawodnikiem świata i najbardziej znienawidzonym człowiekiem w Katalonii. Luis grał także w reprezentacji ojczystego kraju – Portugalii od 1991 roku. Po mistrzostwach Europy w 2004, kiedy Portugalia przegrała w finale z Grecją, Figo ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery z postanowieniem skupienia się na grze w klubie. W barwach kraju rozegrał aktualnie 127 meczów i strzelił 32 goli. Jest znany także jako "Duma Portugalii". Po kilkumiesięcznej przerwie zmienił postanowienie i powrócił do gry w reprezentacji kraju. Wziął udział w rozgrywkach eliminacyjnych do Mistrzostw Świata "Niemcy 2006" i w samych mistrzostwach.

Na swoim koncie Luis ma m.in. Puchar Mistrzów, Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Złotą Piłkę i Tytuł Najlepszego Piłkarza Świata. 17 tytułów w 2004 roku uczyniło go najbardziej utytułowanym madridistą ostatniej dekady.

Inter zgłosił chęć nabycia Luisa zaraz po zakończeniu tourne po Azji. Piłkarz mógł odejść za darmo. 5 sierpnia 2005 roku odbyła się oficjalna prezentacja Figo na San Siro. Od 2007 roku Luis Figo miał grać dla zespołu z Arabii Saudyjskiej - Al-Ittihad Dżidda, lecz klub ten nie wywiązał się z kontraktu. Luis Figo zdecydował się, że pozostanie jeszcze rok w Interze Mediolan, a potem kończy karierę piłkarską.