Andrés Iniesta dołączył do klubu w 1996 r. jako 12-latek. Został wypatrzony przez klubowych wyszukiwaczy talentów na turnieju w Brunette, gdzie reprezentował barwy Albacete Balompié. W drużynach juniorskich Barcelony prezentował nieprzeciętny talent i szybko przechodził przez kolejne szczeble drużyn młodzieżowych. W sezonie 2000/2001 został włączony do kadry FC Barcelona B i niemal natychmiast stał się rozgrywającym drużyny. W pierwszej drużynie Barcy zadebiutował 29 października 2002 w meczu Ligi Mistrzów przeciwko belgijskiemu Club Brugge. Barcelona wygrała tamto spotkanie, a trener Louis van Gaal bardzo chwalił występ debiutującego Andrésa.

Od sezonu 2003/2004 Iniesta jest pewnym zawodnikiem pierwszego zespołu FC Barcelony. W tym też sezonie strzelił pierwszego gola dla dorosłej drużyny. W sezonie 2004/2005 rozegrał 37 na 38 możliwych ligowych meczów, najwięcej z całej drużyny. Przeważnie nie grał jednak od pierwszych minut, tylko wchodził z ławki rezerwowych za Xaviego. W następnym sezonie Xavi doznał kontuzji, co stworzyło szansę Andrésowi na grę w pierwszym składzie Dumy Katalonii. Iniesta jest szybkim piłkarzem, potrafiącym minąć kilku przeciwników, a następnie podać piłkę lepiej ustawionym partnerom lub samemu oddać mocny strzał na bramkę. Przyczynia się do tego, że Rijkaard ma mniej siwych włosów na głowie, kiedy z gry wypadają mu Deco i Xavi, gdyż jest ich w stanie godnie zastąpić. Ma długoterminowy kontrakt z Dumą Katalonii, który w najbliższych latach będzie sukcesywnie realizowany. Początek sezonu 2006/2007 w wykonaniu Iniesty był fenomenalny. Hiszpan stał się podstawowym zawodnikiem Dumy Katalonii, dogrywał świetne piłki i wspaniale dryblował. Na pewien czas wygryzł ze składu Xaviego. Wysokiej dyspozycji nie udało się jednak utrzymać przez całą pierwszą część sezonu i w jej końcówce znów trafił na ławkę rezerwowych.

źródło: wikipedia