Hull City (1904)
-
Nazwa klubu
Hull City
-
Liga
Premier League
-
Rok założenia
1904
-
Barwy
pomarańczowe
-
Stadion
KC Stadium
-
Liczba miejsc
25 404
-
Prezes
Paul Duffen
-
Trener
Phil Brown
Opis klubu
"Tygrysy" założono w 1904 roku, więc stosunkowo późno, jak na angielskie realia, ale to przez fakt, że popularniejszym sportem w mieście było rugby. Ze względu na czas założenia klubu w pierwszym sezonie był on skazany na grę tylko w meczach towarzyskich i dopiero w sezonie 1905/06 zadebiutował w starej Second Division, kończąc zmagania na piątym miejscu. Przez kolejne lata drużyna piłkarska z Hull nie powalała sukcesami. Największym osiągnięciem zespołu było dotarcie do półfinału FA Cup w 1930 roku.
Od końca 2002 roku "Tygrysy" grają na miejskim Kingston Communcation Stadium o pojemności 25 404 miejsc. Jak podaje klubowa strona, wybudowano go kosztem 43, 5 mln funtów. Na otwarcie obiektu 18 grudnia rozegrano towarzyski mecz z Sunderlandem zakończony zwycięstwem gospodarzy 1:0. Na tym KC Stadium, który służy również rugbistom, koncertowali między innymi Elton John i legendarny "The Who", którego utwory wykorzystano w popularnych amerykańskich serialach CSI: Las Vegas, Miami i New York.
W minionym sezonie "Tygrysy" zanotowały prawdziwe wejście... smoka do Premier League. Przez pierwsze miesiące utrzymywali się w czubie tabeli, a fani zaczęli głośno rozprawiać o europejskich pucharach. Niestety od przegranego domowego meczu z Chelsea Londyn rozpoczął się marsz w dół tabeli i tylko fatalnej postawie "Srok" i Middlesbrough pomarańczowo-czarni zawdzięczają ligowy byt.
Menedżerem zespołu od 2006 roku jest barwna ostatnio postać, 50-letni Anglik Phil Brown, znany głownie z występów w Boltonie w latach 1988-94. Jego menedżerska kariera nie jest zbyt bogata. Zaczął jako asystent Sama Allardyce'a w Blackpool, potem był asystentem Colna Todda w Boltonie, a po jego odejściu tymczasowym bossem "The Trotters".
Jako tymczasowy szkoleniowiec wygrał cztery z pięciu meczów i znów został asystentem Allardyce'a aż na sześć lat. W czerwcu 2005 roku postanowił działać na własny rachunek i zastąpił w Derby County George'a Burley'a. Prowadzenie "Baranów" nie okazało się jednak sukcesem. Po dwóch porażkach, ligowej 1:6 z Coventry City i w IV rundzie FA Cup 1:3 z Colchester w styczniu 2006 podziękowano mu za pracę na Pride Park. Spędził tam zaledwie siedem miesięcy.
W październiku tego samego roku zaproponowano mu pracę w Hull jako trenerowi pierwszej drużyny, ale już 4. grudnia, po zwolnieniu Phila Parkinsona wspólnie z Colinem Murphym, Brown objął zespół, a ten znajdował się na 22. miejscu w tabeli Championship. W sześciu meczach odniósł trzy zwycięstwa i remis wydostając "The Tigers" ze strefy spadkowej. Zaowocowało to powierzeniem mu sterów ekipy na stałe 4. stycznia 2007. W pierwszym samodzielnym sezonie na KC Stadium awansował do Premier League zajmując trzecie miejsce i bijąc w finale play-off na Wembley Bristol City. - To bez cienia wątpliwości najlepszy dzień mego życia - powiedział po tym sukcesie.
W sierpniu zeszłego roku nagrodzono go za ten sukces nowym trzyletnim kontraktem. Za wrześniowe sukcesy w Premier League został wyróżniony tytułem Menedżera Miesiąca.
Później było już gorzej, a boss "Tygrysów" zamieszany był w kilka kontrowersyjnych incydentów. W listopadzie został ukarany grzywną 1000 funtów i ostrzeżeniem za niewłaściwe zachowanie w czasie bolesnej sierpniowej porażki 0:5 z Wigan.
26. grudnia, w następstwie beznadziejnej pierwszej połowy meczu ligowego z Manchesterem City, po której jego zespół przegrywał 4:0 na City of Manchester Stadium, prowadził nerwowe "team-talk" na murawie na oczach całego stadionu i tuż przed własnymi kibicami.
Następne oskarżenie o niewłaściwe zachowanie przyszło po meczu FA Cup z Newcastle United. Brown obraził słownie Chrisa Houghtona, asystenta prowadzącego wtedy "Magpies" Joe "F..." Kinneara. JFK zareagował w obronie swego współpracownika i po awanturze obaj z Brownem zostali odesłani na trybuny. Tym razem grzywna wyniosła 2,5 tysiąca funtów. Po przegranym 1:2 na Emirates Stadiumz Arsenalem meczu FA Cup 17. marca oskarżył Cesca Fabregasa o plucie na stopy swego asystenta Briana Hortona. Kapitan "Kanonierów" został oczyszczony z zarzutów 22. maja.
Brown prowadził do tej pory Hull City w 125 meczach odnosząc 57 zwycięstw, 45-krotnie remisując i doznając 61 porażek.
Najlepszym strzelcem drużyny w tym sezonie był brazylijski pomocnik Deiberson Mauricio Geovanni Gomez ( 29 lat, 171 cm, 67 kg), który w 32 występach (dwa jako rezerwowy) zdobył osiem bramek. Nieźle spisał się też Anglik Marlon King, który do pięciu goli dołożył dwie asysty w czasie swego wypożyczenia, które dobiegło końca w styczniu tego roku. King miał do końca sezonu grać w Hull, ale klub skrócił jego wypożyczenie, po tym gdy w "unacceptable manner" zareagował na nie wystawienie go w podstawowym składzie na ligowy mecz z Arsenalem 17. stycznia. Przygarnęło go "Boro", a piłkarz "zemścił się" na "Tygrysach" strzelając im gola 11. kwietnia w wygranym 3:1 meczu na Riverside.
Najlepszymi podającymi byli mający po cztery asysty obrońca Andy Dawson (31 lat) i pomocnik Dean Marney. (25 lat)
Piłkarzem roku drugi raz z rzędu wybrano angielskiego obrońcę Michaela Turnera (26 lat, 193 cm, 85 kg). Turner był nie do zdarcia. Wyszedł w podstawowym składzie we wszystkich kolejkach Premier League, a do tego dołożył jeszcze cztery występy w wyjściowej jedenastce w ramach FA Cup i jeden w Pucharze Ligi jako rezerwowy. W kwietniu przedłużył kontrakt z klubem do czerwca 2011 roku.
Hull utrzymało się w Premiership naprawdę cudem, o czym świadczą poniższe fakty. Było najsłabszym zespołem własnego boiska - w 19 domowych meczach ugrało zaledwie 14 punktów. Wygrali tylko z Fulham, West Ham United i Middlesbrough. Wiktoria przeciwko "Boro" odniesiona 6. grudnia była ostatnią jaka ujrzeli fani na KC Stadium. Dobra passa "Tygrysów" skończyła się 25. października. Po tej dacie do końca sezonu z trzech punktów cieszyli się tylko dwa razy. We wspomniane mikołajki oraz na Craven Cottage 4. marca, gdy niespodziewanie pokonali znakomite w tym sezonie u siebie Fulham, notując dublet nad londyńskimi "Wieśniakami".
Z 34 punktów wywalczonych w całym sezonie, w pierwszych 9. kolejkach do 25. października zdobyli aż 20, a następnie w 29. kolejkach tylko 14, a w 6 ostatnich, gdy decydowały się losy spadkowiczów, zaledwie jeden - w przedostatniej kolejce z bezpiecznym już Boltonem.
Po ostatnim gwizdku sędziego w ostatniej kolejce, gdy na KC Stadium zakończył się mecz, w którym "Tygrysy" przegrały 0:1 po spektakularnym golu Darrona Gibsona z rezerwami Manchesteru United, a z Birmingham dobiegła wieść, że "Sroki" przegrały z Aston Villą dając w ten sposób utrzymanie chłopakom Browna, menedżer oświadczył, iż jest to największe osiągnięcie w historii klubu i jego menedżerskiej karierze. Szczęśliwy wybiegł na boisko z mikrofonem śpiewając zmodyfikowany na potrzeby chwili song Sloop John B - "I wanna go home, this is the best trip I've ever been on..."
Dodatkowe informacje:
Maskotka: Roary The Tiger
Rekordy:
Najwyższe ligowe zwycięstwo - 11:1 z Carlisle Utd, stara 3. Div., 14.01.1939.
Najwyższa ligowa porażka - 0:8 z Wolverhampton Wanderers, stara 2. Div., 4.11.1911.
Najwyższy transfer do klubu : Jimmy Bullard z Fulham, 2009 r. - 5 mln funtów
Najwyższy transfer z klubu: Leon Cort do Crystal Palace 1,25 mln funtów
Najwięcej występów ligowych w historii dla klubu : 520 - Andrew "Andy" Davidson (Szkocja) - w latach 1952-68
Strzelec wszech czasów: 222 gole we wszystkich rozgrywkach - Chris Chilton (ur. 25.06. 1943) w latach 1960-71.
Rywale:
Według sondy przeprowadzonej w 2003 roku, kibice za głównego rywala uważali Leeds United. Inni, to sąsiedzi Scunthorpe United i Grimsby Town. Z lat '70 i '80 ubiegłego wieku datuje się też współzawodnictwo z Sheffield United. "The Tigers" są wymieniani jako rywale również przez Lincoln City i York City.
Od końca 2002 roku "Tygrysy" grają na miejskim Kingston Communcation Stadium o pojemności 25 404 miejsc. Jak podaje klubowa strona, wybudowano go kosztem 43, 5 mln funtów. Na otwarcie obiektu 18 grudnia rozegrano towarzyski mecz z Sunderlandem zakończony zwycięstwem gospodarzy 1:0. Na tym KC Stadium, który służy również rugbistom, koncertowali między innymi Elton John i legendarny "The Who", którego utwory wykorzystano w popularnych amerykańskich serialach CSI: Las Vegas, Miami i New York.
W minionym sezonie "Tygrysy" zanotowały prawdziwe wejście... smoka do Premier League. Przez pierwsze miesiące utrzymywali się w czubie tabeli, a fani zaczęli głośno rozprawiać o europejskich pucharach. Niestety od przegranego domowego meczu z Chelsea Londyn rozpoczął się marsz w dół tabeli i tylko fatalnej postawie "Srok" i Middlesbrough pomarańczowo-czarni zawdzięczają ligowy byt.
Menedżerem zespołu od 2006 roku jest barwna ostatnio postać, 50-letni Anglik Phil Brown, znany głownie z występów w Boltonie w latach 1988-94. Jego menedżerska kariera nie jest zbyt bogata. Zaczął jako asystent Sama Allardyce'a w Blackpool, potem był asystentem Colna Todda w Boltonie, a po jego odejściu tymczasowym bossem "The Trotters".
Jako tymczasowy szkoleniowiec wygrał cztery z pięciu meczów i znów został asystentem Allardyce'a aż na sześć lat. W czerwcu 2005 roku postanowił działać na własny rachunek i zastąpił w Derby County George'a Burley'a. Prowadzenie "Baranów" nie okazało się jednak sukcesem. Po dwóch porażkach, ligowej 1:6 z Coventry City i w IV rundzie FA Cup 1:3 z Colchester w styczniu 2006 podziękowano mu za pracę na Pride Park. Spędził tam zaledwie siedem miesięcy.
W październiku tego samego roku zaproponowano mu pracę w Hull jako trenerowi pierwszej drużyny, ale już 4. grudnia, po zwolnieniu Phila Parkinsona wspólnie z Colinem Murphym, Brown objął zespół, a ten znajdował się na 22. miejscu w tabeli Championship. W sześciu meczach odniósł trzy zwycięstwa i remis wydostając "The Tigers" ze strefy spadkowej. Zaowocowało to powierzeniem mu sterów ekipy na stałe 4. stycznia 2007. W pierwszym samodzielnym sezonie na KC Stadium awansował do Premier League zajmując trzecie miejsce i bijąc w finale play-off na Wembley Bristol City. - To bez cienia wątpliwości najlepszy dzień mego życia - powiedział po tym sukcesie.
W sierpniu zeszłego roku nagrodzono go za ten sukces nowym trzyletnim kontraktem. Za wrześniowe sukcesy w Premier League został wyróżniony tytułem Menedżera Miesiąca.
Później było już gorzej, a boss "Tygrysów" zamieszany był w kilka kontrowersyjnych incydentów. W listopadzie został ukarany grzywną 1000 funtów i ostrzeżeniem za niewłaściwe zachowanie w czasie bolesnej sierpniowej porażki 0:5 z Wigan.
26. grudnia, w następstwie beznadziejnej pierwszej połowy meczu ligowego z Manchesterem City, po której jego zespół przegrywał 4:0 na City of Manchester Stadium, prowadził nerwowe "team-talk" na murawie na oczach całego stadionu i tuż przed własnymi kibicami.
Następne oskarżenie o niewłaściwe zachowanie przyszło po meczu FA Cup z Newcastle United. Brown obraził słownie Chrisa Houghtona, asystenta prowadzącego wtedy "Magpies" Joe "F..." Kinneara. JFK zareagował w obronie swego współpracownika i po awanturze obaj z Brownem zostali odesłani na trybuny. Tym razem grzywna wyniosła 2,5 tysiąca funtów. Po przegranym 1:2 na Emirates Stadiumz Arsenalem meczu FA Cup 17. marca oskarżył Cesca Fabregasa o plucie na stopy swego asystenta Briana Hortona. Kapitan "Kanonierów" został oczyszczony z zarzutów 22. maja.
Brown prowadził do tej pory Hull City w 125 meczach odnosząc 57 zwycięstw, 45-krotnie remisując i doznając 61 porażek.
Najlepszym strzelcem drużyny w tym sezonie był brazylijski pomocnik Deiberson Mauricio Geovanni Gomez ( 29 lat, 171 cm, 67 kg), który w 32 występach (dwa jako rezerwowy) zdobył osiem bramek. Nieźle spisał się też Anglik Marlon King, który do pięciu goli dołożył dwie asysty w czasie swego wypożyczenia, które dobiegło końca w styczniu tego roku. King miał do końca sezonu grać w Hull, ale klub skrócił jego wypożyczenie, po tym gdy w "unacceptable manner" zareagował na nie wystawienie go w podstawowym składzie na ligowy mecz z Arsenalem 17. stycznia. Przygarnęło go "Boro", a piłkarz "zemścił się" na "Tygrysach" strzelając im gola 11. kwietnia w wygranym 3:1 meczu na Riverside.
Najlepszymi podającymi byli mający po cztery asysty obrońca Andy Dawson (31 lat) i pomocnik Dean Marney. (25 lat)
Piłkarzem roku drugi raz z rzędu wybrano angielskiego obrońcę Michaela Turnera (26 lat, 193 cm, 85 kg). Turner był nie do zdarcia. Wyszedł w podstawowym składzie we wszystkich kolejkach Premier League, a do tego dołożył jeszcze cztery występy w wyjściowej jedenastce w ramach FA Cup i jeden w Pucharze Ligi jako rezerwowy. W kwietniu przedłużył kontrakt z klubem do czerwca 2011 roku.
Hull utrzymało się w Premiership naprawdę cudem, o czym świadczą poniższe fakty. Było najsłabszym zespołem własnego boiska - w 19 domowych meczach ugrało zaledwie 14 punktów. Wygrali tylko z Fulham, West Ham United i Middlesbrough. Wiktoria przeciwko "Boro" odniesiona 6. grudnia była ostatnią jaka ujrzeli fani na KC Stadium. Dobra passa "Tygrysów" skończyła się 25. października. Po tej dacie do końca sezonu z trzech punktów cieszyli się tylko dwa razy. We wspomniane mikołajki oraz na Craven Cottage 4. marca, gdy niespodziewanie pokonali znakomite w tym sezonie u siebie Fulham, notując dublet nad londyńskimi "Wieśniakami".
Z 34 punktów wywalczonych w całym sezonie, w pierwszych 9. kolejkach do 25. października zdobyli aż 20, a następnie w 29. kolejkach tylko 14, a w 6 ostatnich, gdy decydowały się losy spadkowiczów, zaledwie jeden - w przedostatniej kolejce z bezpiecznym już Boltonem.
Po ostatnim gwizdku sędziego w ostatniej kolejce, gdy na KC Stadium zakończył się mecz, w którym "Tygrysy" przegrały 0:1 po spektakularnym golu Darrona Gibsona z rezerwami Manchesteru United, a z Birmingham dobiegła wieść, że "Sroki" przegrały z Aston Villą dając w ten sposób utrzymanie chłopakom Browna, menedżer oświadczył, iż jest to największe osiągnięcie w historii klubu i jego menedżerskiej karierze. Szczęśliwy wybiegł na boisko z mikrofonem śpiewając zmodyfikowany na potrzeby chwili song Sloop John B - "I wanna go home, this is the best trip I've ever been on..."
Dodatkowe informacje:
Maskotka: Roary The Tiger
Rekordy:
Najwyższe ligowe zwycięstwo - 11:1 z Carlisle Utd, stara 3. Div., 14.01.1939.
Najwyższa ligowa porażka - 0:8 z Wolverhampton Wanderers, stara 2. Div., 4.11.1911.
Najwyższy transfer do klubu : Jimmy Bullard z Fulham, 2009 r. - 5 mln funtów
Najwyższy transfer z klubu: Leon Cort do Crystal Palace 1,25 mln funtów
Najwięcej występów ligowych w historii dla klubu : 520 - Andrew "Andy" Davidson (Szkocja) - w latach 1952-68
Strzelec wszech czasów: 222 gole we wszystkich rozgrywkach - Chris Chilton (ur. 25.06. 1943) w latach 1960-71.
Rywale:
Według sondy przeprowadzonej w 2003 roku, kibice za głównego rywala uważali Leeds United. Inni, to sąsiedzi Scunthorpe United i Grimsby Town. Z lat '70 i '80 ubiegłego wieku datuje się też współzawodnictwo z Sheffield United. "The Tigers" są wymieniani jako rywale również przez Lincoln City i York City.
Skład
Bramkarze:
Obrońcy:
Pomocnicy:
- Geovanni
Napastnicy:
- Bill Law
